Ji Ebu
Hureyre (r.a) hatiye rîwayetkirin:
Dema
Resulullah (s.a.v) wefat kir û Ebu Bekir (r.a) ji xelîfetîyê ra hate
hilbijartin û hinek civatên Ereban ji dîn zivirîn; Ebu bekir ji Umer îbnu’l
Xetab re wuha got: “Bi Xwedê sond dixwum ku, ezê bi ewên nava nimêj û zikatê
vedikin re şer bikim. Lewra zikat heqekî malî ye. Bi Xwedê sond dixwim ku Eger
karikek dabin resulullah û nedin min ji ber nedayîna wan ve muheqeq ezê bi wan
re şer bikim.” Di ser vêya re Umer wuha got:
“Bi Xwedê, Xwedê
Teala dilê Ebu Bekir ji şer ra fireh kirî ye. Min fahm kir ku (di vê mijarê de)
ditina wî heq e. [18]
Di rîwayetek
din da jî, cî daye îfada, hefsarê devê. [19]
18 - Buxârî, Zekât 1, İ'tîsam 2, İstîtabetu'Î-Murteddîn 3; Muslîm, İmân 32 (20), 33-35 (21); Ebu Dâwud, Zekât 1 (1556); Nesâî, Zekât 3; Tîrmîzî, İmân 1 (2610); İbn Mâce, Mukaddîme 9 (71); Ahmed b. Hanbel, 2/277, 423, 475, 476, 502
19- Buhârî, İ'tîsam 2; Muslîm, İmân 32 (20)
Amedekar :FİKRÎ AMED
