Çend roj berê di civatekê de em li ser edet û urf ên berê
diaxivîn. Meselê mesele vekir û welhasil
dakere li ser zewacên berê û kîz xwestinê vebu.
Tiştên ku min li gundan dît û ji mezinên xwe bihîst merhaleyên zewcê bi vî awayî bun.
a) Dem û Daxwaza Zewacê;
însanên me ên berê zarokên xwe
zû dizewucandin. Hinek malbat ji bona ku murweta zarokên xwe bibînin, hinek ji
bona ku zarokên wan zû çêbibin û di îş û karê malê de alîkarîya wan bikin û
hinekan jî, ji bona ku zarokên wan ên kurin (lawîn) hebin loma zû dizewucandin.
Li gundan kurê mirov hebuya hem ji bo karê dinyayê û hem ji bona mêr û
mêrxasîyê, mirov di nav gund de rehet karibu serbilind bigerîya.
Heta van salên dawîn jî,
pirranî kes, berê eskerîyê dizewucîn. Pirr kes berê eskerîyê dibun xwedî ewlad
û tewlad. Lê van salên dawîn ev urf hinekî sist buye. Ezê di vir de ji we re
qala serpêhatîyek xwe bikim:
