Însan, bi xuluqandina xwe hem dikare
qencîyê û hem dikare neqencîyê bike. Ji ber vê yekê car carna bi zanebun yan jî
bi nezanebun gunehan dike. Di vê mijarê de Qur’an wuha dibêje:
“Xwedê tu carî şirîkatiya ku jê re bê kirin efû nake.
Lê ji van gunehan pê ve kîjanê bixwaze efû dike. Kî ji Xwedê re şirîkan çêbike,
ew ketiye nava delaleteke mezin. (Nîsa, 4/116)
Xwedê Teala di vê ayetê de ferman
dike ku ji xêynî şîrkê ger bixwaze her gunehî dikare effu bike. Dîsa di vê
xisûsê de Xwedê Teala wuha ferman dike:
“Gelî ew ên bawerî anîne! Ji Xwedê re bi tobeyeke nesûh (ji dil û yeqîn) tobe bikin. Dibe ku Xwedê Teala xerabiyên we binixume û we têxe cenetên di binî de çem diherikin.(Tehrîm, 66/8)
