Ji Enes b.
Mâlîk (r.a) hatiye rîwayetkirin:
"Demekî em li mizgeftê bi
pêxember (s.a.v) re runişti bun. Vê gavê kesekî li ser devê hate deva xwe li
mizgeftê mexel kir/ xiya kir û paşê ew girê da. Paşê:
Pirsî, Muhammed ji we kî ye?
Pêxember di nava sehaban de paldabu runişti bu. Me jê re got:
Han ewê sipî ku pal daye ye.
Zilam wuha xîtab kir:
Ey kurê Ebdulmuttalîb!
Pêxember (s.a.v) got:
Ez te guhdar dikim
Zilam got:
Ezê hinek tişt ji te bipirsim.
Lê tiştê ku ezê bipirsim pirr giran e. Bira dilê te ji min nemîne.
Hz. Pêxember (s.a.v) jê re got:
Tiştê di hişê te de derbas dibe sewal bike?” Zilam pirsî:
Ji bona Rebbê te û ên berê te, ma Xweda tu ji hemu mirovan re ( bi pêxembertî şand î? Pêxember (s.a.v) wuha cewab da û got: