“Ya Rebbê me! Me bike du evdên ku ji te re teslîm bûne û ji zûriyeta me jî, ummeteke ku teslîmî te bûye derîne. Cihê îbadeta me nîşanî me bide û tobeyên me qebûl bike. Lewra yê tobeyan qebûl dike û Rehîm hew tu yî.” (Beqere: 128)
Mane û Mahîyeta İslamê
Peyva Îslamê di ferhengê de tê maneya teslîmbunê, sitû xwarkirinê û îteatkirinê. Ji ber ku dînê Îslamê; ji emrê Xwedê Teala re teslîmbune û jê re îteat tê kirin ev nava girtî ye. Maneya Îslamê ya istilahî jî tê vê maneyê: “Nîzameka emelî û îtîqadîye ku ji alîyê Xwedê Teala ve bi wasita pêxemberan ji mirovan re hatiye şandin û şiklê jîyanê ye ku li dinya û axretê mirovan mesut û bextîyar dike. Îslam qanuneka îlahîye ku mirovên xwedî aqil dibe ser rêya bi xêr.
Îslam, navê dînekî teybetîye ku Xwedê Teala ji bo mirovan hilbijartî ye. Îslam, rêya ji Rebbê alemê re teslîmbuna benî Adem e. Îslam benê di navbera mirovan û Xwedê Teala ye. Îslam şiklê jîyaneka bextewarîyê, aşîtîyê, rûmet û îzzetê nîşanê mirovan dide.
Koka peyva Îslamê ji fiîla “selîme-sîlm” tê. Selîme, tê maneya aşîtî yê. Peyvên wek “selm, sîlm, selâm jî ji eynî kokê tên û tê maneya aşîtîyê. Peyva selem jî ji eynî kokê tê û tê maneya kirina aşîtîyê, lihevhatinê û bi perê pêşîn mal kirînê. Esleme tê maneya aşîtî kir, ket aşîtîyê û li ser şertê aşîtîyê sekinî. Peyva selîme tê maneya situxwarkirinê û îteatkirinê jî.
Peyva “selîme” tê maneya silametê, xelasîyê û ewlebunê jî. “Eslame” tê maneya xêr û qencîyê.
